Resulullah'ın (Sav) Ehli Kitaba Bedduası!     

 

Ebû Hakim oğlu İsmail'den: Ömer b. Abdulaziz'in şöyle de­diğini işittim:
Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.)'in (vefatından önceki) son sözü şu oldu: «ALLAH yahudileri ve hıristiyanlan kahretsin. Onlar Peygamberlerinin mezarlarını mescidler edindiler. Arap diyarında iki din bir arada kalmayacaktır»[1]

ibn Şihab'dan: Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.) «Arab yarımadasında iki din bir arada bulunmayacak» buyurdu.

Ibn Şihab der ki: Ömer b. Hattâb (r.a.) bu hadisi araştırdı. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.)'in: «Arab yarımadasında iki din bir arada bulunmayacak» buyruğunu kesin olarak anlayınca, Hayber'den yahudileri çıkarıp sürdü.[2]

îmam Malik der ki: Ömer b. Hattab (r.a.), Necran ve Fe-dek'den yahudileri çıkardı. Hayber yahudilerine gelince, bunlar hurma ve arazilerini bırakarak Hayber'i terketmişlerdir. Fedek yahudilerinin hurma ve arazilerinin yarısı kendilerine aitti. Çün­kü Resûl-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.), onlarla arazi ve hurmalarının yarısı kendilerine kalmak üzere anlaşma yapmıştı. Hz. Ömer (r.a.), on­ların arazi ve bahçelerinin bedelini altın, gümüş, deve, urgan ve semer olarak verip onları Fedekten sürdü.[3]

Hz. Ömer (radıyALLAHu anh) anlatıyor:

"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın  şöyle söylediğini  işittim:

"Arap yarımadasından Hıristiyan ve Yahudileri mutlaka çıkaracağım, orada Müslüman olmayanı bırakmayacağım."

Said İbnu Abdilaziz der ki: "Arap yarımadası, el-Vadi'(l-Kura)dan Yemen'in uzak kısmına, Irak sınırına, denize kadar olan  kısımdır." [4]

[1] Mürseldir. Sahihayn'da Hz. Aişe'den mevsuldür: Buharı, Cenaiz, 23/62; Müslim, Mesacid, 5/3, no:19.

[2] Mürseldir. Sahihayn'da tbn Abbas'tan mevsuldür: Buharı, cizye, 58/6; Müslim, Vasiyyet, 25/5, no: 20; Şeybanî, 874.

[3] Hayber, Medine'nin kuzey doğusunda hurmalıklanyle, bahçeleriyle ve ka-leleriyle meşhur güzel bir yerdir. Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi Ve sellem) devrinde Hayber, Yahudilerin merkezi, fitne ve fesat yuvası olmuştu. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.), bunlarla anlaşmak istiyordu.

Halbuki bunlar müşriklerle işbirliği yapa­rak müslümanlann aleyhine çalışıyorlardı. Bu sebeple Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.), Hicretin 7 inci yılı Muharrem ayında Hayberi muhasara etti.

Çetin muha­rebeden sonra Hayber kalesi zabtedildi. Yahudiler, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.)'a müracaat ederek arazilerinde yancı olarak çalışmak istediklerini belirtti­ler. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.) de kabul buyurdu. Bu cihetle Resulü Ekrem (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.), her sene mahsûl mevsimi Abdullah b. Revaha'yı Hayber'e gönderir, o da mahsulü ikiye böler, yansını Yahudilere bırakır, yansını Medine'ye gönde­rirdi.

Fedek, Medine'ye iki günlük mesafede, akar sulan ve güzel hurmahkîan bulunan bir Yahudi kasabası idi. Hayber muhasarası esnasında Resûlul­lah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.), bunlara da davetçi gönderip kendilerini İslama davet etmişti. Fakat bunlar reislerini göndererek arazilerini Resûlullah'a teslim edip ya­rıcı olarak çalışmak istediklerini bildirdiler. Bunların istedikleri kabul edildi.

Necran ise, Yemen cihetinde bir yerdir. Burada Hıristiyan ve Yahudiler ya­şıyordu. Buradan gelen 60 kişilik bir heyetle Resûl-i Ekrem arasında geçen tartışma Ali îmran sûresinin ilk âyetlerinde yer alır. Yahudiler, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.)'in bu fani alemden göçüşünden sonra rahat durmadılar.

İlk halife Hz. Ebû Bekir (r.a.), irtidad (dinden dönme) ve isyan olaylarını bastırıp devletin birliğini sağlamlaştırmakla meşgul olduğu için, diğer ikinci derecedeki işlere el atmadı.

Hz. Ömer (r.a.), Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve sellem.)'in son günlerindeki, Arap yanmadasında İslam dininin dışında diğer dinlerin barınmayacağı vasiyetini nazan dikkate alarak, oralardan Yahudi ve Hıristiyanlan arazi ve meyveliklerinin değerini verip Arap yanmadası dışına sürmüştür.

[4] Müslim, Cihâd 63, Ebû Dâvud, Harâc 28, (3030); Tirmizî, Siyar 43, (1606).

İktibas Molla – Halidiye.com